طبق ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، اگر فردی به دیگری جرمی را صراحتاً نسبت دهد و نتواند صحت آن را اثبات کند، مرتکب جرم افترا شده و به حبس از یک ماه تا یک سال یا جزای نقدی محکوم می شود.
1. تهمت: تهمت به معنای نسبت دادن امری دروغین به فردی دیگر است که از نظر اجتماعی، اخلاقی یا قانونی مذموم تلقی میشود. تهمت معمولاً ناظر بر ایراد اتهام به دیگری است، بدون آنکه مدرکی برای آن وجود داشته باشد.
۲. افترا: در حقوق کیفری، افترا به معنای نسبت دادن جرم مشخصی به فردی است که اثبات نشده و فرد نسبتدهنده نیز از دروغین بودن آن آگاه باشد. این عمل زمانی جرم محسوب میشود که موجب خدشه به اعتبار و حیثیت فرد شود.
توضیح اینکه هرکدام از این جرایم انواع و ارکان وشرایطی برای تحقق دارند که در همه این موارد، فردی که اقدام به افترا میکند، باید با آگاهی از نادرستی اتهام خود مرتکب این عمل شده باشد.
